Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012

Βρε καλώς τους "γλωσσολόγους"



Ἐξ αἴφνης, κι ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ δὲν τοὺς βλέπαμε, δὲν τοὺς ἀκούγαμε, δὲν τοὺς ἀντιλαμβανόμασταν, μᾶς προέκυψαν οἱ γλωσσολόγοι, ὑπερασπιστὲς τῆς μανδἀμ Φιλιππάκη καὶ τῶν συνεργατῶν της. (Μανδάμ Φιλιππάκη εἶναι ἡ μανδὰμ ποὺ συνέγραψε τὴν νέα γραμματική τοῦ δημοτικοῦ!!)
Καί γιατί παρακαλῶ νά μήν ἐμφανισθοῦν; Πῶς θά δικαιολογήσουν τόν μισθό τους;
Ἔγραψαν λοιπὸν ἕνα κείμενον, τὸ ὁποῖον καὶ ὑπογράφουν 140 (μάλλιστα, 140!!! Δὲν ἤξερα πὼς εἴχαμε τόσους γλωσσολόγους στὴν χώρα μας! Ξαφνιάστηκα! Ἄκου 140!!) γλωσσολόγοι, καὶ καταδικάζουν τὴν ἐπιστολὴ τῆς δασκάλας Μαρίας Χρυσοῦ, μὲ τὴν ὁποίαν κατήγγειλε τὸ νέο βιβλίον ἀ-γραμματικῆς.
Καὶ πολὺ πιθανὸν νὰ ἔχουν δίκαιον, ὅσον ἀφορᾷ στὴν ἐπιστημονική της κατάρτισιν, μία καὶ ἡ Χρυσοῦ εἶναι μία ἀπλῇ δασκάλα, ἐκπαιδεύμένη ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς 140 γλωσσολόγους, μὲ βιβλία  ποὺ συνέγραψαν κι ἐνέκριναν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι γλωσσολόγοι, σὲ μαθητὲς καὶ φοιτητές, ποὺ ἀπεφοίτησαν ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα σχολεῖα, τῶν ὁποίων ἐπίσης αὐτοὶ οἱ ἴδοι γλωσσολόγοι συνέγραψαν κι ἐπέβλεψαν τὴν συγγραή τους! Δῆλα δὴ τὴν λοβοτομή μας μέσῳ τῆς καταστροφῆς τῆς γλώσσης.
Καὶ τὸ ἔκαναν θαυμάσια… Μὲ περίσσιο ζῆλο καὶ  σθένος! Δίχως κανέναν ἀντίλογον καὶ μὲ ὅλο τὸ ἐπιτελεῖον ἀπὸ τὸ  ὑπουργεῖο (βλέπετε καὶ κοινοπραξία ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ-ΕΛΙΑΜΕΠ) νὰ τοὺς στηρίζῃ καὶ νὰ τοὺς ἀφήνῃ νὰ δράσουν ἀνενόχλητοι! Ποιός λοιπόν νά ἀντιταχθῇ στόν λόγο τους; Στήν «ἐπιστήμη» τους; Στήν κατάρτισίν τους; 
Κι ἐδῶ πού τά λέμε, πῶς νά τολμήσῃ κάποιος νά τά βάλῃ μέ κοτζᾶμ γλωσσολόγους πού κατήντησαν γλωσσοπλᾶστες, ἀλλά ἀπό τήν ἀνάποδη;
Καὶ φυσικὰ μιλᾶμε πάντα γιὰ αὐτοὺς τοὺς ἴδιους  «γλωσσολόγοιυς» ποὺ ἔχουν σταθεῖ στὴν γωνία καὶ ἐμφανίζονται μόνον ὅταν κάποιος ἀπὸ τὸ σινάφι τους ἐνοχληθεῖ. Ἀνύπαρκτοι στὴν παιδεία, στὸ τὶ θὰ μάθουν τὰ παιδιά μας καὶ ἰδίως στὸ πῶς θὰ τὸ μάθουν. 
Ἔγραψαν λοιπὸν ἕνα κείμενον «καταπέλτη», κατακεραυνώνοντας τὸν λόγο τῆς δασκάλας, ὥς μὴ ἐπιστημονικόν!
Καὶ εἴπαμε, ἐγὼ θὰ συμφωνήσω μαζύ τους. Διότι οἱ δάσκαλοι σήμερα μόνον δάσκαλοι δὲν εἶναι. Διότι ἔτσι ὅπως κατήντησαν τὴν παιδεία, μόνον δασκάλους δὲν ἔχουμε, καὶ διότι ἐὰν κρίνω κι ἀπὸ τὸν πρώην πρύτανη τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μοναδικὸν κι ἀνεπανάληπτον μέλος τοῦ ΕΛΙΑΜΕΠ, (ἀχαρακτήριστον ὅσον ἀφορᾷ στὶς παρεμβάσεις του στὴν γλῶσσα καὶ φυσικὰ πρῶτον διδάξαντα ὅλων αὐτῶν ποὺ ἁπλοποιοῦν καὶ παραποιοῦν τὴν γλῶσσα μας σήμερα), ἐννοεῖται πλέον πὼς δὲν ἔχουμε γλωσσολογία στὴν Ἑλλάδα.
Σὲ καταστροφεῖς τῆς γλώσσης ναί, θὰ μπορούσαμε νὰ βροῦμε κάτι ἀπὸ τὸ εἶδος τους. Ἀλλὰ σὲ γλωσσολόγους… Ἀφῆστε καλλίτερα…. 
Ἄκου 140 γλωσσολόγοι! Μόνον γλωσσολόγους ἔχουμε σέ αὐτήν τήν χώρα; Καί γιατί τότε ὅλοι μας εἴμαστε τόσο ἀγράμματοι; Καί ποῦ ἦταν ὅλοι αὐτοί  ὅταν ὁ Μπαμπινιώτης καί οἱ ὅμοιοί του δημιουργοῦσαν γλωσσικές τερατογενέσεις; Καί ποῦ ἦταν ὅλοι αὐτοί ὅταν κάποιοι ἄλλοι ἀμόρφωτοι κι ἀνεγκέφαλοι μᾶς φόρτωναν τό μονοτονικό; Λούφαζαν ἤ ἔγλειφαν πρό κειμένου νά πάρουν σειρά γιά τίς καθηγητικές ἕδρες;

Τί νά πρωτοθυμηθῶ τί νά πρωτοξεχάσω;
  •  Τήν βρώμα πού τήν κατήντησαν βρόμα; Τό αὐγό πού τό μετήλλαξαν σέ ἀβγό; Τό αὐτί πού τό ἀναγέννησαν σέ ἀφτί; Τί; Ποῦ νά σταθῶ κι ἀπό ποῦ νά τόν πιάσω; Πῶς νά  χαρακτηρίσω τόν ἀρχι-«γλωσσολόγο» καί τούς παρατρεχαμένους του; Καί πῶς νά συγκρατηθῶ; 
  • Ἄκου γλωσσολόγος ὁ Μπαμπινιώτης. Μήπως ἤθελε νά γράψῃ γλωσσο-φόνος;
  • Γλωσσολόγοι; Χμμμ…. Καί ποῦ ἀκριβῶς κρύβονταν ὅταν ὁ Μπαμπινιώτης ἁλώνιζε; Τί εἴπατε; Ἀπό πίσω του ἔτρεχαν πρό κειμένου νά τούς προσέξῃ καί νά τούς προτιμήσῃ στούς διορισμούς; 
Ἀλλὰ ἄς καταπιαστῶ καλλίτερα μὲ τὴν ἐπιστολή τους (τὴν ὁποίαν καὶ θὰ παραθέσω στὸ τέλος). Διότι αὐτὴ εἶναι ποὺ μᾶς ἐνδιαφέρει.
Ξεκινοῦν λοιπὸν οἱ γλωσσοφόνοι μὲ τὰ ἐξῇς:
«Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας μαζικής επίθεσης εναντίον του νέου σχολικού εγχειριδίου γραμματικής για το δημοτικό σχολείο,….»
Παρακάμπτω ὅμως διάφορες σαλτσοῦλες καὶ περνάω στὸ «ζουμάκι»:
«….Το ζήτημα που έχει προκύψει είναι ανησυχητικό για δύο λόγους:
(α) Γιατί αποπροσανατολίζει δασκάλους, γονείς και μαθητές, με τους πιο ψύχραιμους εκ των οποίων να μη γνωρίζουν πλέον τι πρέπει να διδάξουν ή τι απ’ όσα έχουν διδαχθεί ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
 Ἀποπροσανατολίζει; Ἔτσι θέλετε νά πιστεύετε; Καί τώρα ἐσεῖς, ὥς «εἰδικοί», βγήκατε νά πάψετε τήν προπαγάνδα; Καί οἱ 140 μαζύ; Μωρὲ τὶ στρατὸς εἶναι ἐτοῦτος!!!!!!!!!
Γιὰ καθίστε παρακαλῶ ἥσυχα, ποὺ σηκωθήκατε τώρα, ἐφ” ὅσον πρωτίστως δὲν ἀφήσατε τίποτα ὄρθιο, νὰ ζητήσετε καὶ τὰ ῥέστα.  
(β) Γιατί είναι ανησυχητικό με πόση ευκολία και ταχύτητα διαδόθηκε το άρθρο αυτό και πως έσπευσαν τόσοι συμπολίτες μας να το πιστέψουν άκριτα φτάνοντας να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για το υποτιθέμενο έγκλημα εναντίον της γλώσσας μας. Κάποιοι πίστεψαν στα σοβαρά ότι το σχολικό εγχειρίδιο της γραμματικής δεν περιλαμβάνει τα γράμματα ύψιλον, ωμέγα, ήτα κ.τ.λ. Άλλοι πήραν τοις μετρητοίς την απειλή ότι το νέο σχολικό εγχειρίδιο αλλάζει την ιστορική ορθογραφία της Ελληνικής σε «φωνητική ορθογραφία». Άλλοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι είτε θα απαγορεύσουν στα παιδιά τους να παραλάβουν το εγχειρίδιο είτε θα το κάψουν είτε δεν θα στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο! Ορισμένοι προσπάθησαν να εξηγήσουν τα αυτονόητα αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η συκοφαντική επίθεση κατά του βιβλίου συνεχίστηκε και μάλιστα διογκώθηκε καθώς οι ανυπόστατες κατηγορίες της κ. Χρυσού αναδημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, ενώ ήδη αποτελούν αντικείμενο συζήτησης σε τηλεοπτικά δίκτυα.
 Ὑποτιθέμενον; 
Τὸ ἐγκληματικὸν  ἔργο σας «ἀγαπητοί», εἶναι καὶ διαρκὲς καὶ κατ” ἐξακολούθησιν. Δὲν ἔχετε πάψει οὔτε στιγμὴ νὰ καταστρέφετε ἕναν πρὸς ἕναν ὅλους τοὺς πυλῶνες τῆς γλώσσης. 
Ξεκινήσατε μὲ τὴν σιωπή σας, ἐπὶ Ῥάλλη, καὶ ἐξακολουθήσατε ἀνὰ  τακτὰ χρονικὰ διαστήματα, μὲ μικρὲς ὁμολογουμένως, ἀλλὰ οὐσιώδεις παρεμβάσεις. Δὲν ἔχετε ἀφήσει τίποτα ὄρθιο Μὲ ἀποκορύφωμα φυσικὰ τὰ ἔργα Μπαμπινιώτη, γιὰ τὰ ὁποῖα ΟΥΔΕΠΟΤΕ σᾶς εἴδαμε νὰ ὀρθώνετε ἀνάστημαΠροσκυνημένοι, ΝΑΙΝΑΙκοι, συνεργοί! Πάντα!
Ἐπίσης, ἀφῆστε τὶς κραυγὲς ἀγανακτήσεως. Τὰ φέρατε ὅλα τόσο μαλακά, ποὺ οὐδεἰς δὲν θὰ παραλάβῃ βιβλίο. Διότι ἡ τρομοκρατία ποὺ ἀσκεῖται καὶ ἀσκεῖτε, εἶναι τόσο πασιφανής, ὥς τὲ ἐὰν κάποιος γονέας ἀξιώσῃ τὸ αὐτονόητον, νὰ τὸν χλευάζουν ὅλα σας τὰ τσιράκια καὶ νὰ τὸν περιθωριοποιοῦν. 
Σᾶς ἔχω ἀπαντήσει ἤδη γιὰ τὸ κατάπτυστον αὐτὸ «δημιούργημα» στὸ κείμενον: 

Ὅταν οἱ δάσκαλοι ἐπισήμως συνεργοῦν στὴν πνευματική μας δολοφονία!

Μελετῆστε το.
Ἀλλὰ  μία καὶ τὸ θίξαμε, ἄς τὸ δοῦμε ἀναλυτικότερα.
Πράγματι γίνεται ἐπισήμως ἡ πρώτη προσπάθεια ἐγκαθιδρύσεως τῆς φωνητικῆς ὀρθογραφίας.
Ἀπόδειξις;
Ἀναφερθήκατε ὅλοι σας στὴν γραμματικὴ Τριανταφυλλίδου. Γιὰ νὰ δοῦμε τὶ λέει ὁ Τριανταφυλλίδης καὶ τὶ ἰσχυρίζεστε ἐσεῖς πὼς λέει ὁ Τριανταφυλλίδης.
Ὁ Τριανταφυλλίδης, τὸ 1941, ἔγραφε:
 Τί βάζετε τόν Τριανταφυλλίδη νά «λέῃ» σήμερα;
Γράφει κάτι τέτοιο ὁ Τριανταφυλλίδης;
Κάθε φορά πού κάνει ἀναφορά σέ φθόγγους καί γράμματα, τό διευκρινίζει ἤ ὄχι; Γίνεται πάντα ἀποσαφήνισις τῶν ἐννοιῶν πού χρησιμοποιεῖ, ναί ἤ ὄχι; Καταθέτει δεκατρεῖς (13) πυκνογραμμένες  σελίδες, πρό κειμένου νά ἐξηγήσῃ μέ τόν πλέον ἀναλυτικότερον τρόπο, τό τί σημαίνει σύμφωνον καί τό τί ὄχι; Τό τί σημαίνει φωνῆεν καί τό τί ὄχι; Τό τί σημαίνει δίφθογγος καί τί ὄχι; Ποῦ εἴπατε πώς βασίζεται τό ἔκτρωμα τῆς μανδάμ;
Ὁ φουκαρᾶς (ναί, φουκαρᾶς, διότι ὁ ἀνθρωπᾶκος ἄλλα ἔγραψε κι ἄλλα ἰσχυρίζεστε ἐσεῖς πὼς ἔγραψε) ἀναφέρει στὴν ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ, (νά τό ἐπαναλάβω ἤ μήπως τό καταλάβατε ὥς «γλωσσολόγοι» πού εἶστε;) γιὰ ἀντιστοιχίες. Τὰ ἀναλύει, τὰ ξεκαθαρίζει καὶ οὐδέποτε τὰ συγχέει.
Τώρα πῶς κατάφερε αὐτὴ ἡ μανδὰμ νὰ φτιάξῃ τόσες  σελίδες (πέντε τὸν ἀριθμό) μόνον γιὰ τοὺς φθόγγους, καὶ λιγότερες γιὰ τὰ γράμματα (μία καὶ μισή, διότι στὴν δευτέρα σελίδα πάλι χώνει τοὺς φθόγγους της), αὐτὸ μόνον ἐκείνη τὸ γνωρίζει. Ἀκόμη καὶ τὸ γεγονὸς τῆς μεγαλυτέρας ἐνασχολήσεώς της μὲ τοὺς φθόγγους, παρὰ μὲ τὰ γράμματα, καταδεικνύει τοῦ λόγου τὸ ἀληθές.
Γράμματα καὶ φθόγγοι. Γράμματα καὶ φθόγγοι. Γράμματα καὶ φθόγγοι… Τρία πουλάκια….
Ὁ Τριανταφυλλίδης «ἀγαπητοί» μου κάνει μίαν πολὺ σοβαρὴ εἰσαγωγή, παραθέτει μέσα της ὅλα τὰ ἐπιστημονικὰ δεδομένα ποὺ κατέχει, ἐξηγεῖ τὸ πῶς παράγεται ἡ φωνή, πῶς ἐκφέρονται τὰ σύμφωνα καὶ τὰ φωνήεντα καὶ δὲν πασαλείβει.
Ἐσεῖς κάνατε μίαν «περίληψιν» τοῦ ἔργου του, στὴν φερομένη ὥς γραμματική του, καὶ πασχίσατε νὰ μᾶς πείσετε πὼς αὐτὴ εἶναι ἡ δική του γραμματική. Ἀπὸ τὶς 13 σελῖδες του, γιὰ φθόγγους καὶ γράμματα, μόλις οἱ , σχεδὸν, τέσσερις ἀφοροῦν στοὺς φθόγγους. Οἱ ὑπόλοιπες ἀφοροῦν στὰ γράμματα.  (Ὁμοίως καὶ στὴν νεοελληνική της ἔκδοσιν. Τέτοιες ἀναλογίες ἐντοπίζουμε. Μόνον στῆς Φιλιππάκη ἀλλάζουν οἱ ἀναλογίες… Εἶναι ἄλλης …σχολῆς!) Ἐσεῖς κάνατε μίαν «περίληψιν» τοῦ ἔργου του, στὴν φερομένη ὥς γραμματική του, καὶ πασχίσατε νὰ μᾶς πείσετε πὼς αὐτὴ εἶναι ἡ δική του γραμματική. Ἀπὸ τὶς 13 σελῖδες του, γιὰ φθόγγους καὶ γράμματα, μόλις οἱ σχεδὸν τέσσερις ἀφοροῦν στοὺς φθόγγους. Οἱ ὑπόλοιπες ἀφοροῦν στὰ γράμματα.
Ἄλλη μία ἀπόδειξις τῶν ὅσων ἰσχυρίζομαι, εἶναι στὸν πίνακα μὲ τὰ σύμφωνα καὶ τὸν τρόπο ἐκφορᾶς τους. Ἐκεῖ  ὁ Τριανταφυλλίδης ἀναλύει τὸ σύμφωνον καὶ τὸν τρόπο ἐκφορᾶς του, ἀναλόγως τῆς λέξεως ποὺ τὸ περιέχει.  Ὄχι σὰν φθόγγους, ἀλλὰ βασιζόμενος ΜΟΝΟΝ στὸν τρόπο ἐκφορᾶς τους, πάντα σὲ σχέσιν μὲ τὴν θέσιν ποὺ κατέχουν τὰ σύμφωνα  μέσα σὲ μίαν λέξι. (Ἀκόμη καὶ οἱ συμβολισμοί, παῦλες, τόνοι, ἔχουν τὴν σημασία τους, κάτι ποὺ ἀναλύει πεντακάθαρα.)
Τί ἀκριβῶς μᾶς παρουσιάζει ἡ δική σας ἐκδοχή γιά τήν γραμματική τοῦ Τριανταφυλλίδου;
Δῆλα δή, οὐδέποτε καταλάβατε τὸ τὶ ἔγραφε ὁ Τριανταφυλλίδης. (Πᾶνε καὶ οἱ συμβολισμοί, πᾶνε καὶ οἱ χαρακτηρισμοί, πᾶνε καὶ οἱ κατηγορίες…)Τὸ γιατὶ μόνον ἐσεῖς τὸ γνωρίζετε. Ἀλλὰ στὴν νέα ἔκδοσιν τῆς (ὑποτιθεμένης) γραμματικῆς Τριανταφυλλίδου, ἔχετε παραλείψει (τυχαίως μήπως;) ὅλην τὴν ἀνάλυσιν, τὴν διευκρίνησιν τοῦ ὅ,τι συζητᾶμε  ΜΟΝΟΝ γιὰ ἐκφορὰ, καθώς καὶ τὰ σύμβολα ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ συγγραφέας. Μήπως συζητᾶμε γιά ἀλλοίωσιν πνευματικῆς ἐργασίας; Μέ μίαν «ἀναπροσαρμογή» τελειώσατε; Καί ποιός ὑπογράφει αὐτό τό τερατούργημα παρακαλῶ; Διότι ἀπὸ τότε, ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ τοῦ ἐντύπου, πασχίζετε νὰ περάσετε τὴν φωνητικὴ γραφή. Ἀλλὰ ἄς μὴν ἀσχοληθοῦμε καὶ μὲ αὐτὸ σήμερα. Ἄλλην φορά.  (Ἀφῆστε δὲ ποὺ τὸ «τζ» τὸ ἔφαγε ἡ …Μαρμάγκα…. Λᾶθος! Ἡ Φιλιπάκη μὲ τὴν παρέα της!!!)
 Καὶ οὐδέποτε φυσικὰ χρησιμοποποιεῖ ὁ Τριανταφυλλίδης τὸ «z» ὥς δεῖγμα ἐκφορᾶς. Αὐτὸ εἶναι δικό σας κατασκεύασμα…. Ἀλλὰ ξέχασα… Εἶστε ἀγγλομαθεῖς… Ὁ Τριανταφυλλίδης ἴσως νὰ μὴν ἦταν… Ὁπότε…. 
Κι ἐξακολουθοῦν οἱ 140 «γλωσσολόγοι»:
«…Ως γλωσσολόγοι, επιστημονικά ειδικότεροι και αρμοδιότεροι για τα ζητήματα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, και ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι οφείλουμε να πάρουμε θέση και να εξηγήσουμε γιατί οι κατηγορίες τις οποίες εξαπολύει η κ. Χρυσού κατά των συγγραφέων του εγχειριδίου «Γραμματική Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού» είναι παντελώς εσφαλμένες και ανυπόστατες. …»
Ὤχ… Τοὺς ἔτσουξε…. Εἶναι κι ἐπιστημονικὰ εἰδικότεροι κι ἀρμοδιότεροι… Πολὺ τοὺς ἔτσουξε! Μία δασκαλίτσα τοὺς ξεμπρόστιασε!!!! Ἄ πὰ πὰ….
(Μὴν κάνετε ὄρεξι…. Σᾶς ἔχουμε πρὸ πολλοῦ καταλάβει!) 
Η πρωτοβουλία μας αυτή δεν έχει συντεχνιακό χαρακτήρα αλλά τη θεωρήσαμε επιβεβλημένη, όταν μια επιστημονικά ανυπόστατη καταγγελία μετατρέπεται τόσο άκριτα σε επιστημονικό μανιφέστο και οδηγεί χιλιάδες συμπατριώτες μας σε παράλογα συμπεράσματα. Είναι τραγικό το ότι πολυάριθμοι επιμελητές ιστοτόπων αλλά και δημοσιογράφοι των Μ.Μ.Ε. έσπευσαν να αναπαραγάγουν μία φήμη, ενδεχομένως γοητευμένοι από την τρομολαγνική της παρουσίαση και τα προσδοκώμενα οφέλη ακρόασης, τηλεθέασης και ανάγνωσης….»
Βρὲ τοὺς γλωσσολόγους! Συντεχνίες;Μίλησε κάποιος γιά συντεχνίες; Μόνον αὐτοὶ τὸ ἀνέφεραν. Ἐγὼ (καθώς κι ἀρκετοὶ ἄλλοι) τὸ μόνον ποὺ κάναμε εἶναι νὰ ἀναφέρουμε τὴν μεθόδευσιν. Ἐὰν λοιπὸν γίνεται ἀναφορὰ στὴν λέξιν συντεχνία, τότε μᾶλλον ἔχουν τὴν μύγα καὶ μυγιάζοναι. Τόσο ἀπλᾶ!
Καὶ κάτι ἀκόμη «γλωσσολόγοι» μας, ποὺ ἐξ αἴφνης ξυπνήσατε καὶ ἐξοργιστήκατε. Ἡ Χρυσοῦ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Ἴσως νὰ μὴν ἔχῃ τὰ πτυχία σας καὶ τὶς περγαμηνές σας, οὔτε τὶς ἕδρες σας, ἀλλὰ ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Κι ἔως τώρα σᾶς τὸ ἔχω ἀποδείξει. (Καθώς ἐπίσης καὶ στὴν παραπάνω ἀνάρτησίν μου.)
«….Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η αλήθεια για τα καταγγελλόμενα,σύμφωνα με τις επιστημονικές αρχές της γλωσσολογίας:..
Πολὺ μοῦ ἄρεσε αὐτό! Θὰ τὸ κρατήσω! Μέσα σὲ τρεῖς παραγράφους, τρεῖςἐπιστημονικὲς ἀναφορές!!  Ἔτσι, νὰ μὴν ξεχνιόμαστε!!! Χὰ χὰ χά…. Ἀπό πότε βρέ ὑπάρχει ἡ ἐπιστήμη γλωσσολογίας; Μήπως ἀπό τότε πού ἔπρεπε νά δικαιολογήσετε τήν ὕπαρξίν σας, καθώς καί τήν συνειδητήν ἐπέμβασιν γιά τήν καταστροφή τῆς γλώσσης; Ἐπιστημονικῶς τὴν σφάζετε! Πράγματι!
«….Η συντάκτρια του κειμένου με τον τίτλο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να μείνει ανέπαφη» συγχέει τους φθόγγους (τους γλωσσικούς ήχους με τους οποίους εκφωνούνται/προφέρονται οι λέξεις στις διάφορες γλώσσες του κόσμου) με τα γράμματα (τα γραπτά σύμβολα που αναπαριστούν τους φθόγγους στον γραπτό λόγο). Δεν παρατηρεί, λοιπόν, ότι στη σελ. 36 της γραμματικής εμφανίζονται οι φθόγγοι της Ελληνικής γλώσσας (ή, για να είμαστε ακριβείς, τα φωνήματά της, βλ. υποσ. 1 σελ. 34 του βιβλίου) και όχι τα γράμματά της (το αλφάβητό της). Επομένως, τα [α], [ε], [ι], [ο], [ου], εντός αγκυλών και με σαφώς διακριτή γραμματοσειρά (όπως οι συγγραφείς του εγχειριδίου ρητά δηλώνουν στην υποσ. 2 της σελ. 34, πράγμα που φαίνεται, τουλάχιστον, να παραβλέπει η συντάκτρια του άρθρου) είναι οι πέντε φωνηεντικοί φθόγγοι της Νέας Ελληνικής, τα πέντε φωνήεντα της γλώσσας, δηλαδή, καθώς ο όρος φωνήεν είναι όρος που αποδίδεται σε στοιχεία του προφορικού λόγου (τους φθόγγους) και όχι στα γράμματα. Η αναγνώριση των 5 αυτών φωνηέντων ως των μοναδικών φωνηέντων της Νέας Ελληνικής βεβαίως και δεν αποτελεί καινοτομία της νέας γραμματικής, αντίθετα με όσα υποστηρίζει η κ. Χρυσού. Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζει και η μεγάλη γραμματική Τριανταφυλλίδη από το 1941 αλλά και οι σχολικές γραμματικές Τριανταφυλλίδη και Τσολάκη (απλώς στις σχολικές δεν δηλώνεται ρητά ο αριθμός των φωνηεντικών φθόγγων, συνάγεται όμως από τους ορισμούς). Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζουν ως φωνήεντα της Νέας Ελληνικής οι ειδικοί γλωσσολόγοι, και ιδιαίτερα οι φωνητικοί και φωνολόγοι, που μελετούν τη Νέα Ελληνική. Επομένως, είναι σαφές ότι το σύμβολο [ο] για τους συγγραφείς του βιβλίου είναι ο φθόγγος που στην Νέα Ελληνική γράφεται με τα γράμματα όμικρον ή ωμέγα. Το σύμβολο [ου] στη σελίδα 36 είναι ο φθόγγος ο οποίος στη γραφή αναπαρίσταται με τον συνδυασμό των γραμμάτων όμικρον και ύψιλον. Το ίδιο ισχύει και για τα σύμφωνα. Το γράμμα «ξ» δεν παριστάνει έναν μόνο φθόγγο, αλλά το συμφωνικό σύμπλεγμα δύο φθόγγων, του [κ] και του [σ], γι’ αυτό και οι συγγραφείς δεν συμπεριέλαβαν το σημάδι [ξ] στη «χαρτοσακούλα» της σελ. 36. Αντίστροφα, ο συνδυασμός των γραμμάτων «μι» και «πι» στην Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται για να αποδώσει έναν και μόνο φθόγγο, τον φθόγγο [μπ]. Το ίδιο ισχύει και για τους φθόγγους [ντ], [γκ], καθένας από τους οποίους αποδίδεται με δίψηφο γράφημα στον γραπτό λόγο…..»
Σαφῶς κι ἀποτελεῖ καινοτομία ἡ βαρύτητα, μὲ τὴν ὁποίαν ἀντιμετωπίζονται φθόγγοι καὶ γράμματα. Σαφῶς καὶ ἀποτελεῖ καινοτομία ἡ παρουσία τοῦ [z]  καὶ τοῦ [x] καὶ σαφῶς ἀποτελεῖ καινοτομία ἡ παρέμβασίς σας. Οὐδέποτε τὸ ἔχετε κάνει. Ἔως σήμερα ὅλα εἶχαν καλῶς, κατ”  ἐσᾶς. 
Ὅσο γιὰ τὸν τρόπο ἐκφορᾶς τῆς γλώσσης, καθῶς καὶ τῆς φωνητικῆς γραφῆς, ποὺ τόσο πολὺ ἀγαπάει ἡ μανδὰμ Φιλιππάκη, μαζὺ μὲ τὴν παρέα της, ναί,γίνεται συνειδητὴ παραποίησις τῶν γραμμάτων ποὺ χρησιμοποιεῖ ἡ Ἑλληνική. Χώσατε μέσα τὰ  [z] καὶ [x], δίχως φυσικὰ νὰ σεβαστεῖτε ἀκόμη καὶ τὸν Τριανταφυλλίδη, ποὺ τόσο πολὺ τὸν ἐκθειάζετε! Μήπως τελικῶς συζητᾶμε γιά συντεχνία; Ἔεεεε;
Πάντως ἡ Χρυσοῦ καὶ παρατηρεῖ, καὶ γράφει πεντακάθαρα τὰ ὅσα βλέπει. 
Βλέπει ἕνα βιβλίο ποὺ περνᾶ διὰ τῆς πλαγίας ὁδοῦ, λατινικοὺς χαρακτῆρες, ἀγνοεῖ συστηματικῶς τὰ ἑλληνικὰ γράμματα ([z] καὶ [x]) ἀν τὶ  [ζ] καὶ [χ] καὶ μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴν ἀκουστικὴ γραφή, ποὺ τόσο θαυμάσια μνημονεύει, στὸ κείμενον ποὺ δημοσίευσε, ὥς ἀπάντησιν στὴν ὀργή μας ἡ Φιλιπάκη. Μελετῆστε την. Ἄν καὶ πολὺ προσεκτικὴ στὸν γραπτό της λόγο, εἰλικρινῶς, τέτοιες ἰδέες, καλλίτερα νὰ μᾶς ἔλειπαν!  Μόνον γιὰ καλὸ δὲν εἶναι!
«……Στο άρθρο εσφαλμένα και παραπλανητικά υποστηρίζεται ότι «τα φωνήεντα η, υ, ω έχουν καταργηθεί». Τα γράμματα της γλώσσας μας παρουσιάζονται στην υποενότητα «3.2. Γράμματα». Στη σελ. 39 παρουσιάζεται το αλφάβητο ενώ η αντιστοιχία φθόγγων γραμμάτων δίνεται στον πίνακα της σελ. 40. Εκεί βλέπουμε ότι τα πέντε (5) φωνήεντα, οι φθόγγοι [α], [ε], [ι], [ο], [ου] αποδίδονται στον γραπτό λόγο με τα γνωστά μας επτά (7) γράμματα, το άλφα, το έψιλον, τοήτα, το γιώτα, το ύψιλον, το όμικρον και το ωμέγα (και τους συνδυασμούς τους). Αντίστοιχα, βλέπουμε και τα γράμματα που αναπαριστούν τα σύμφωνα της Νέας Ελληνικής. Απολύτως τίποτα το διαφορετικό απ’ αυτά ακριβώς που υπήρχαν και στις παλιότερες σχολικές γραμματικές, εκτός από το ότι οι συγγραφείς, πολύ ορθά, δεν ονομάζουν και τα γράμματα σύμφωνα και φωνήεντα. Ωστόσο, κανένα γράμμα δεν λείπει και καμία προτροπή για φωνητική ορθογραφία δεν γίνεται προς τους χρήστες του εγχειριδίου. Μάλιστα οποιοσδήποτε ξεφυλλίσει το βιβλίο θα δει ότι από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του ακολουθείται κατά γράμμα (αν μας επιτρέπεται το λογοπαίγνιο…) η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία. Από το εγχειρίδιο δεν λείπει κανένα ήτα, κανένα ύψιλον, κανένα ξι, κανένα ωμέγα. Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβόμαστε….»
Τὰ γράμματα, ὅπως πολὺ σωστὰ γράφει ἡ Χρυσοῦ, παρουσιάζονται σὲ ἕνα σχεδιάγραμμα  ὡς ὡρολόγιον, καὶ οὐδεμία ἄλλη ἀναφορὰ γίνεται. Λίγο πιὸ κάτω, ἕνας πίναξ, ἐπαναφέρει τὴν φωνητική-φθογγικὴ γραφή, παραθέτοντας δίπλα τὰ γράμματα, βάσει τῶν ὁποίων γράφουμε. Μᾶλλον δὲν τὸ πρόσεξαν καὶ οἱ 140 γλωσσολόγοι αὐτό. Ἰδοῦ παρακαλῶ:
 Γιατί παρακαλῶ δέν παρουσιάζει καί τό [λ] ὥς [l]; Ἔως ἐδῶ ἦταν οἱ ἐντολές της; Τό [π] ὡς [p], τό [κ] ὥς [k], τό [φ] ὡς [f], τό [τ] ὡς  [t], τό [σ] ὡς  [s]; Κάτι μήπως θέλει νά μᾶς πῇ ἡ μανδάμ παρέα μέ τήν παρέα της;  Καί δέν ἐμπεριέχει δόλο αὐτό «κύριοι» «ἐπιστήμονες»; Ἀπό ποιάν πλευρά τήν εἴδατε τἠν ἐπιστήμη ἐσεῖς; Διότι ἐγὼ ἀλλοιῶς τὴν ἤξερα….
Ἐὰν ἐσεῖς θεωρεῖτε πὼς γίνεται ἀναφορὰ ὀρθή, σὲ πρέπουσες ἀναλογίες, τότε ἀγαπητοί μου δὲν εἶστε ἐπιστήμονες ἀλλὰ σκιτζῆδες! Καὶ σᾶς προκαλῶ νὰ μὲ μηνύσετε. Διότι ἔχω κι ἄλλα νὰ σᾶς παρουσιάσω, ποὺ δὲν ἔχουν χῶρο  καὶ θέσιν σὲ μίαν ἀπλῇ δημοσίευσιν. (Ἡ ὁποία …ξεχείλωσε ἐξ αἰτίας σας!!!)
Τί ἔγραφε λοιπόν ἡ Χρυσοῦ; Πώς τά κατήργησε ἡ Φιλιππάκη τά γράμματα; Νά προσθέσω πώς ξεκίνησε καί τήν ἀντικατάστασίν τους; Ἤ θά θεωρηθῶ κινδυνολόγος;
Ὄχι, ἀκόμη δὲν τὰ κατήργησε. Ἀπλῶς βάζει τὰ θεμέλια γιὰ νὰ τὰ καταργήσῃ. Κι ἐσεῖς, ἀν τὶ νὰ ἐπιδείξετε ἐστ΄ ᾦ καὶ γιὰ μίαν φορὰ συνείδησιν, βιαστήκατε νὰ λάβετε θέσιν ὑπέρ της! Καλλίτερα δὲν μπορούσατε νὰ πράξετε! Σᾶς διαβεβαιῶ! Ἀποκαλυφθήκατε!
Ὅσο γιὰ τὸ πολὺ ὀρθὰ δὲν ὀνομάζουν οἱ συγγραφεῖς τὰ γράμματα…. Τί νά πῶ; Τὰ εἴπατε ὅλα μόνοι σας! Τί χρειαζόμαστε, κατ” ἐσᾶς πάντα, τά φωνήεντα καί τά σύμφωνα; Γιά νά κουραζόμαστε;
Τέλος, αὐτὸ σᾶς ἔλειπε. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιαστῇ ἐγχειρίδιον ἀνορθόγραφον, καὶ μάλλιστα ἐγχειρίδιον ποὺ ἀναφέρεται στὴν γραμματική. Ἄν καὶ δὲν τὸ μελέτησα ὅλο, (ἐπιφυλάσσομαι) θὰ ἦταν τουλάχιστον ἀστεῖο νὰ συζητᾶμε γιὰ ἀνορθογραφίες. Ἄλλως τέ, τόσοι τὸ μελέτησαν. Πῶς νά ξεφύγῃ ἀπό ὅλους τό λᾶθος; Σὲ αὐτὸ τὸ κομμάτι ὅμως οὔτε ἡ Χρυσοῦ σᾶς κατηγορεῖ. Ἐσεῖς γιατί πατήσατε ἐπάνω του; Μήπως κάτι ἄλλο θά θέλατε νά πεῖτε καί δέν τό λέτε;
«…Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε περισσότερο και να εξηγήσουμε ότι η διάκριση των συμφώνων (των λεγόμενων συμφωνικών φθόγγων) σε τριβόμενα, κλειστά κ.τ.λ. είναι διάκριση κατά τον τρόπο άρθρωσης και, επομένως, ριζικά διαφορετική από τη διάκριση κατά τον τόπο ή το σημείο άρθρωσης, η οποία μάς δίνει κατηγορίες όπως «οδοντικά», «χειλοδοντικά» κ.τ.λ. και –επομένως– η ειρωνική παρατήρηση της κ. Χρυσού στη σελ. 6 του άρθρου «Τα χειλικά, οδοντικά και λαρυγγικά σύμφωνα ενώθηκαν, ανακατεύθηκαν και ξαναχωρίστηκαν όπως βόλευε τους συγγραφείς σε τριβόμενα και κλειστά!» φανερώνει και πάλι παρανόηση για βασικές αρχές της γλωσσολογίας που διδάσκονται σε όλα τα παιδαγωγικά και φιλολογικά τμήματα των πανεπιστημίων. Επίσης, θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε σειρά επιστημονικών επιχειρημάτων που αποδεικνύουν ότι οι γλωσσικοί μύθοι τους οποίους δείχνει να προσυπογράφει η συντάκτρια του κειμένου (περί δυσλεξίας λόγω μονοτονικού, περί μουσικότητας των φθόγγων, περί της Ελληνικής ως μη συμβατικής γλώσσας, περί της Ελληνικής ως αρχαιότερης γλώσσας όλων των λαών του κόσμου κ.ά.) δεν είναι παρά εθνικά επικίνδυνοι μύθοι που δεν ευσταθούν επιστημονικά….»
 Δὲν εἶμαι «ἐπιστήμων γλωσσολόγος» «ἀγαπητοί» μου. Οὐδέποτε ἄλλως τὲ θὰ ἄντεχα νὰ ἀκούω τοὺς διαχωρισμούς σας. Οὔτε τὴν γλῶσσα σας κατανοῶ. Τὸ μόνον ποὺ διαπιστώνω, μετὰ μεγάλης μου θλίψεως, εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἀπαιδεία ποὺ βασιλεύει στὰ παιδαγωγικά, στὰ φιλολογικά, ἀλλὰ καὶ στὰ γλωσσολογικὰ τμήματά σας. Βλέπω νέους ἀγράμματους. Βλέπω ἀνθρώπους νὰ μὴν ξέρουν καλὰ καλὰ οὔτε τὸ ὄνομά τους νὰ γράψουν. Καὶ ἀποκλειστικῶς ὑπεύθυνοι γιὰ ἐτούτην τὴν κατάντια εἶστε ὅλοι ἐσεῖς. Καὶ οἱ 140, καθῶς ἐπίσης καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ποὺ συνεργάζεστε, πρὸ κειμένου νὰ ἐξαθλιώσετε καὶ τὴν ἐλαχίστην ἀντίληψιν ποὺ διαθέτουμε. Ἔχετε φτιάξει φιδοφωλιές μέσα στὰ Πανεπιστήμιά μας, σᾶς πληρώνουμε ἀπὸ τὸ ὑστέρημά μας, πρὸ κειμένου νὰ παίρνετε στὰ χέρια σας ἀνθρώπους καὶ νὰ μᾶς τοὺς παραδίδετε ὑπηκόους. Εἶστε κατάπτυστοι! Εἶτε τὸ συνειδητοποιεῖτε, εἶτε ὄχι! 
Ὅσο γιὰ  τὰ περὶ δυσλεξίας, θὰ ἤθελα πράγματι τὰ «ἐπιστημονικά σας» ἐπιχειρήματα. Διότι τὰ Ἑλληνικά, καὶ συγκεκριμένως τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικά, ὄντως βοηθοῦν στὴν καταπολέμησιν τῆς δυσλεξίας. Τὸ ὅ,τι τὸ ἀγνοεῖτε ἀποδεικνύει τὴν «ἐπιστημονικότητα» τῆς σκέψεώς σας. Ἐγώ πῶς νά σᾶς πείσω; Ἄς τὸ κάνουν οἱ ἰατροί. Διότι ἐσᾶς μόνον ἰατροὶ μποροῦν νὰ σᾶς ἀναλάβουν. 
Τὸ ὅ,τι δὲν ἔχετε ἰδέα γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀποκαλύπτεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν παρένθεσιν ποὺ παραθέσατε. 
Τὰ Ἑλληνικὰ εἶναι τραγούδι «κυρίες» καὶ «κύριοι». Στὸ τέλος τῆς ἀναρτήσεως θὰ σᾶς παρουσιάσω τὴν ἀπόδειξιν.  Τὸ ἀγνοεῖτε. Δὲν πειράζει. Ἀλλὰ αὐτὸ ὑφίσταται! Κι ἄς σᾶς ἔχει πιάσει μία τρελλὴ ἀγωνία πρὸ κειμένου νὰ ἐξαφανίσετε τὴν μουσικότητα τῶν φθόγγων. Τόσα ξέρετε, τόσα γράφετε. 
Ὅσο γιὰ τὸ ἐὰν συζητᾶμε γιὰ συμβατικὴ γλῶσσα, ἤ ὄχι, αὐτὸ εἶναι πάρα πολὺ μεγάλο θέμα. Ναί, εἶναι μὴ συμβατικὴ γλῶσσα. Εἶναι ἀμήτωρ ἡ γλῶσσα μας.Ἀλλὰ αὐτὸ γίνεται μόνον ἀπὸ Ἕλληνες κατανοητόν. Ὄχι ἀπὸ ἄλλους. Κι ὄχι μόνον γίνεται κατανοητὸν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, ἀλλὰ τώρα τελευταῖα, ὅλο καὶ περισσότεροι «ἀλλοδαποὶ» Ἕλληνες, τὸ φωνάζουν καὶ τὸ ἀποδεικνύουν. Ψιλὰ γράμματα κύριοι «γλωσσολόγοι» γιὰ ἐσᾶς… Ἀκατανόητα… Ἀσύμβατα… 
Δὲν θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς πείσω. Διότι ἡ πειθώ εἶναι κάτι ποὺ ἀξιώνει διάλογον, σκέψιν, νόησιν, αὐτοσεβασμόν, σεβασμόν, κατανόησιν… 
Ἐσεῖς ἐκπαιδευθήκατε ἀπὸ Μπαμπινιώτηδες. Διορισθήκατε ἀπὸ χἌννες. Ἀναρριχηθήκατε ἀπὸ κοινοπραξίες ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ κι ΕΛΙΑΜΕΠ. Εἶναι δυνατόν, ἀκόμη κι ἐάν γνωρίζατε, νά θυσιάζατε τήν καριέρα σας γιά νά ἐμφανίσετε στό φῶς τήν ἀλήθεια; Δὲν εἶναι… Συνεπῶς;
Καὶ μὴν φοβᾶστε… Ἐθνικὰ ἐπικίνδυνοι δὲν εἶναι αὐτοὶ ποὺ ζοῦν μὲ τὸν Ἔρωτα γιὰ ἔννοιες ὅπως γλῶσσα, Πατρίς, Ἑλλάς… Ἐθνικὰ ἐπικίνδυνοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ πασχίζουν μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο νὰ τὶς ἀκυρώσουν καὶ νὰ τὶς καταλύσουν. Αὐτὸ νὰ τὸ θυμᾶστε!
«….Δεν θα σχολιάσουμε καν τις θέσεις της συντάκτριας του κειμένου περί κινδύνων που διατρέχει η Ελληνική από την απώλεια της ετυμολογίας λόγω της χρήσης της φωνητικής ορθογραφίας. Κανείς δεν υποστήριξε τη χρήση της φωνητικής ορθογραφίας ούτε την απλοποίηση της ιστορικής ορθογραφίας στο συγκεκριμένο εγχειρίδιο. Η παρουσίαση των φθόγγων στη νέα σχολική γραμματική δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί κατά κανένα τρόπο ως προτροπή σε αλλαγή του αλφαβήτου, καθώς το αλφάβητο παρουσιάζεται αυτούσιο και με αναλυτικό τρόπο. Η δε παρουσίαση των φθόγγων στη γραμματική δεν συνιστά καινοτομία• τους φθόγγους τους παρουσίαζαν (ξεκινούσαν μάλιστα από αυτούς και μετά πήγαιναν στα γράμματα) και οι προηγούμενες σχολικές γραμματικές. Οι κατηγορίες, λοιπόν, θεωρούμε ότι είναι παντελώς αβάσιμες και ίσως σκόπιμα κινδυνολογικές και διχαστικές σε μια δύσκολη χρονική συγκυρία για τη χώρα μας και τον λαό της. ….»
Κι ἄλλην ἀποκάλυψιν μᾶς κάνετε «ἀγαπητοὶ» «γλωσσολόγοι» μας.  Δῆλα δή ἰσχυρίζεστε πώς ἡ ἑτυμολογία δέν διατρέχει κανέναν κίνδυνον ἀπό τήν φωνητική γραφή; Νά ἐπαναλάβω τό πείραμά σας; Ἀνθυπολοχαγός= ὁ λοχαγὸς τῶν ἀνθέων. Τό θυμᾶστε; Ἀποτέλεσμα τῆς «ἐπιστήμης» σας εἶναι κι αὐτό. 
Σαφῶς καὶ ἡ παρουσίασις τῶν φθόγγων, μὲ τόσο ἐκτενὴ τρόπο καὶ μὲ τόση «ἀδιαφορία» γιὰ τὰ γράμματα,  ἐκλαμβάνεται ὥς ἐνδιάμεσον βῆμα πρὸς τὴν φωνητικὴ γραφή.Καὶ ναί, εἶναι κίνησις ἐκ τοῦ πονηροῦ!!!   Κι αὐτὸ εἶναι πασιφανὲς ἀπὸ ὅσους ἀντιλαμβάνονται. Ὄχι ἀπὸ ἐσᾶς!  Σᾶς τὸ ἀπέδειξα ἄλλως τὲ  ἤδη δύο φορές, μία παρὰ πάνω καὶ μία  στὴν προηγουμένη μου ἀνάρτησιν. 
«…Για τους παραπάνω λόγους, ως ειδικοί επιστήμονες στον τομέα της γλωσσολογίας και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι….»
Προσέξτε μὴν πονέσετε μόνον μὲ τόσην κατάρτισιν! (Ἐγὼ μίαν τρομάρα τὴν πῆρα πάντως!!!! Μπρρρρ….)
Εἶστε καὶ πανεπιστημιακοί, συνεπῶς ἀπολύτως ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν κατάντια τῆς παιδείας. Ἄρα πράγματι ὁ λόγος σας ἔχει ἰδιατέραν βαρύτητα!!!
«…Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν μια εκπαιδευτικός που δεν παραδέχεται στοιχειώδεις αρχές της γλωσσικής επιστήμης, όπως είναι η διαφορά μεταξύ ήχων και γραμμάτων, βασιζόμενη σε παρανοήσεις και αβάσιμα συμπεράσματα να αμφισβητεί την εγκυρότητα ενός διδακτικού εγχειριδίου, που έχει εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας και αποτελεί έργο ειδικών επιστημόνων και το οποίο, ως δασκάλα, καλείται να διδάξει….»
Πῶς καί ποιός νά σᾶς παραδεχθῇ; Ἐάν σύσσωμη ἡ κοινότης σας βιάστηκε νά δικαιολογήσῃ τά ἀδικαιολόγητα, τότε ποιός νά σᾶς παραδεχθῇ; Κοινὴ λογικὴ «ἀγαπητοί» μου… Κοινότατη! Ἡ μανδὰμ Φιλιππάκη μὲ τὴν παρέα της, διέπραξαν ἔγκλημα κατὰ τῆς γλώσσης κι ἐσεῖς τὸ δικαιολογεῖτε.Συζητᾶμε λοιπόν γιά συνυπευθυνότητα; Ἤ ὄχι; (Κι ἀκόμη δὲν ἔχω λάβει καμμίαν ἀπάντησιν γιὰ τὴν ἀπόλυτον σιωπή σας τῶν τελευταίων δεκαετιῶν.  Τόσο πολύ σᾶς πόνεσε ἡ δασκάλα; Ἤ μήπως τήν περιμένατε στήν γωνία πρό κειμένου νά μᾶς ἐκβιάσετε καί νά δεχθοῦμε ὅ,τι θά κατεβάσῃ ἡ κούτρα σας ἀπό ἐδῶ καί πέρα;)
Φυσικὰ νὰ μὴν ξεχνάσουμε τὸ σπουδαιότερον. Τὸ ἴδιο τὸ βιβλίο σᾶς ἀκυρώνει! Δὲν μπορεῖτε νὰ μᾶς βγάλετε καὶ στραβούς, ἐκτὸς φυσικὰ ἀπὸ τρελλοὺς καὶ παρανοϊκούς, ποὺ μᾶς ἔχετε χαρακτηρίσει ἤδη!!!!
«…Θεωρούμε θλιβερό το γεγονός ότι ένα άρθρο με τόσο φτωχά, εσφαλμένα και αντιεπιστημονικά επιχειρήματα αναπαράγεται και να διαδίδεται άκριτα στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε. και αναγορεύεται σε μείζον θέμα συζήτησης….»
Τὸ ἀπαντήσαμε ἤδη αὐτό. Ἐσεῖς εἶστε «ἐπιστήμονες» κι ἐμεῖς Ἕλληνες. Δὲν συνεννοούμαστε.  
«…Επιβεβαιώνουμε την πέραν πάσης αμφιβολίας επιστημονικά ορθή παρουσίαση των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής στο νέο εγχειρίδιο. Ναι,κανένας γλωσσολόγος δεν αμφιβάλλει ότι η Νέα Ελληνική έχει 5 φωνήεντα, τους φθόγγους [α], [ε], [ι], [ο], [ου], οι οποίοι στον γραπτό λόγοαναπαρίστανται με τα επτά γράμματα της αλφαβήτου άλφα, έψιλον, ήτα, γιώτα, ύψιλον, όμικρον, ωμέγα και τους συνδυασμούς των γραμμάτων αυτών ως διψήφων….»
Κανένας γλωσσολόγος δέν ἀμφιβάλλει πώς ἡ νέα Ἑλληνική ἔχει πέντε φωνήεντα;
Κι ἐγὼ δὲν ἀμφέβαλλα ποτὲ γιὰ τὸ εἶδος τῶν «γλωσσολόγων» στὴν χώρα μας. Ἀπλῶς ἐσεῖς σήμερα μοῦ τὸ ἐπιβεβαιώνετε!!!!
Κι ἔχουμε ὀρθή παρουσίασιν τῶν φωνηέντων; 
Ὄχι χρυσά μου. Ψεύδεστε! Διόλου ὀρθή! 
Μία γραμματική, ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν της, καθώς καὶ τὰ παιδιὰ στὰ ὁποῖα ἀπευθύνεται, κάνει μίαν μικρὴ ἀναφορὰ  σὲ φθόγγους, (διαβᾶστε Τριανταφυλλίδη, κάτι θὰ μάθετε!!!) καὶ μίαν μεγάλη ἀναφορὰ σὲ γράμματα, φωνήεντα καὶ σύμφωνα. Ἡ μανδὰμ Φιλιππάκη κάνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Σχεδὸν δὲν ὑπάρχουν γιὰ αὐτὴν τὰ γράμματα τῆς ἀλφαβήτου. (Ἀφῆστε δὲ τὰ [z] καὶ [x], τὴν ἀπουσία τοῦ «τζ»…) 
Γιὰ αὐτά, «κύριοι» «ἐπιστήμονες» δὲν ἔχετε ἀπαντήσει. Καὶ θὰ ἦταν πράγματι ἐνδιαφέρουσα ἡ «ἐπιστημονική» σας ἄποψις!
«…Καταδικάζουμε την ανάρμοστη στοχοποίηση και διαπόμπευση των συναδέλφων στο διαδίκτυο και την κατασυκοφάντηση του επιστημονικού τους έργου με ανυπόστατες κατηγορίες….»
Σιγὰ μὴν στήσετε καὶ κρεμᾶλες. Αὐτὲς τὶς στήσατε μὲ τὴν σιωπή σας, τὴν συνενοχή σας καὶ τὴν καταστροφὴ ποὺ ἔχετε διαπράξει. Τί περισσότερο θέλετε τώρα; Τήν ἀπόλυτον παράδοσίν μας; Ἔ ὄχι «ἀγαπητοί» μου! Δὲν θὰ πάρουμε. Μᾶς τελειώνετε κι ἐσεῖς, καθῶς καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἔχουν φέρει σὲ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον. 
«…Ζητάμε, όπως γίνεται σε κάθε πολιτισμένη χώρα, η κρίση ενός επιστημονικού έργου ή μιας επιστημονικής άποψης ή ενός επιστημονικού ζητήματος να γίνεται με βάση τεκμηριωμένες μεθόδους και αληθή επιχειρήματα από τους ειδικούς στην οικεία επιστήμη. Έτσι λοιπόν, όπως για μια ασθένεια συμβουλευόμαστε τον «γιατρό», για τον σεισμό τον «σεισμολόγο», για ένα νομικό ζήτημα τον «δικηγόρο», για μια γεωργική καλλιέργεια τον «γεωπόνο», για ζητήματα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, παρά το γλωσσικό μας αισθητήριο, είναι σκόπιμο να συμβουλευόμαστε τον «γλωσσολόγο»….»
Ναί, ναί, συμφωνῶ κι ἐγώ!!!!! Ἀπολύτως! Ἀλλὰ νὰ γίνεται ἀπὸ εἰδικούς, ἀπὸ ἀρίστους, ἀπὸ γνῶστες. Κι ὄχι ἀπὸ «ἐπιστήμονες» ποὺ προωθοῦνται ἀπὸ τὴν κοινοπραξία ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ-ΕΛΙΑΜΕΠΘέλουμε ἐπιστήμονες κι ὄχι παρατρεχαμένους. Ποὺ βιαστήκατε νὰ πάρετε θέσι. Καὶ θέλετε νὰ σᾶς σεβαστοῦμε. Ἔ ὄχι λοιπόν! Ἀρκετά! 
Ἄ, μία καὶ πιάσατε τὴν ἀναφορὰ σὲ πολιτισμένες χῶρες, φαντάζομαι πὼς θὰ θεωρεῖτε πολιτισμένη χώρα καὶ τὴν Μεγάλη Βρετανία. Γιατί δέν πηγαίνετε μίαν βόλτα πρός τά ἐκεῖ, πρό κειμένου νά μάθετε τούς λόγους γιά τούς ὁποίους διδάσκουν ἀρχαῖα Ἑλληνικά στά παιδιά τους ἀπό τήν πρώτη Δημοτικοῦ; Ποιός ξέρει; Ἴσως τελικῶς καταφέρετε  νά μάθετε κάτι καλό, καὶ γιὰ ἐσᾶς καὶ γιὰ ἐμᾶς….
Πάρα πολὺ καλὰ κάνατε λοιπὸν ποὺ βάλατε μόνοι σας τὰ εἰσαγωγικὰ στὴν λέξι «γλωσσολόγος». Εἶναι ἡ μόνη ἀλήθεια ποὺ γράψατε μέσα σὲ τόσες ἀράδες.  
Φιλονόη.
Υ.Γ.1. Βρὲ τοὺς 140 «ἐπιστήμονες»! Καλέ ποῦ σᾶς εἶχαν κρυμμένους τόσον καιρό καί οὔτε φωνήν οὔτε ἀκρόασιν εἴχαμε ἀπό ἐσᾶς; 
Βρὲ τοὺς τύπους ποὺ «ἐπίστανται» τῆς ἐπιστήμης τους. Δῆλα δὴ τὴν κατέχουν ἄριστα! Δῆλα δὴ οὐδείς μπορεῖ νὰ τοὺς χαρακτηρίσῃ ὥς ἀδαεῖς, βολεμένους καὶ συντεχνιαζομένους.
Υ.Γ.2. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὸ ἀνύπαρκτον τῆς παρουσίας σας ἀπὸ τὴν «μεταρρύθμισιν» Ῥάλλη. Οὔτε θὰ ἐπαναλάβω τὸ ἀνύπαρκτον τῆς παρουσίας σας στὴν φωνητικὴ γραφὴ Μπαμπινιώτη. Οὔτε θὰ ἐπαναλάβω τὶς συνενοχές σας καὶ τὶς σιωπές σας. Τὸ μόνον ποὺ θὰ σᾶς πῶ εἶναι νὰ ῥίχνετε κάπου κάπου μίαν ματιὰ στοὺς καθρέπτες σας. Ἴσως κάτι νὰ ἔχουν νὰ σᾶς ποῦν… Ποτὲ δὲν ξέρετε… Διότι γιὰ συνείδησιν… Ἀφῆστε… Ψιλὰ γράμματα….
Υ.Γ.3. Νά ἀρχίσουμε νά ἀνησυχοῦμε; Εἶναι σοβαρό;  «Κύριοι» «γλωσσολόγοι» μας, γιατί ξαφνικά μᾶς προκείψατε ἐνδιαφερόμενοι καί θιγόμενοι; Τί πάθατε; Χρειάζεστε κάποιαν ἰατρική φροντίδα; Θέλετε νά τό φροντίσουμε;
Υ.Γ.4. Ξέρετε κάτι βρέ «ἐπιστήμονες»; Αὐτὴ ἡ δασκάλα, ἡ Μαρία Χρυσοῦ, ποὺ μαζύ της καταπιαστήκατε, εἶναι ἴσως πράγματι ἀμόρφωτη. Ἀλλὰ εἶναι ἀμόρφωτη διότι ἐσεῖς φροντίσατε γιὰ αὐτό. Ἔχει ὅμως κάτι ποὺ ἐσεῖς δὲν ἔχετε! Ἀγαπᾶ τὴν Πατρίδα της. Κι ὅποιος ἀγαπᾶ τὴν Πατρίδα του ἔχει ἔνστικτον ἀνεπτυγμένον, γιὰ τὸ τὶ εἶναι καλὸ ἤ κακό. Ξέρετε λοιπόν τί ἔκανε αὐτή ἡ δασκάλα; Σᾶς ξεμπρόστιασε. Ἴσως νὰ εἶχε φτωχὸ λόγο, ἀλλὰ εἶχε καρδιά. Κάτι ποὺ ἐσεῖς δὲν ἔχετε. Ἐκείνη μόνη της τὰ ἔβαλε μὲ ὅλους σας. Κι ἐσεῖς μαζευτήκατε 140, ὅσοι δὲν ἔχετε ποτὲ ξανὰ μαζευτεῖ, πρὸ κειμένου νὰ τὰ βάλετε μαζύ της. Τόση ἀνανδρεία!!!! Ἔ λοιπόν, κακῶς πράξατε. Πάλι λίγοι εἶστε. Καὶ 1150 νὰ μαζευόσασταν, πάλι θὰ σᾶς διέλυε. ὅπως ἄλλως ἔχει κάνει ἤδη.
Υ.Γ.5. Ὅλη ἡ Ἑλλάδα συνειδητοποιεῖ τὴν μία πραγματικότητα ποὺ ἐσεῖς δημιουργήσατε, κι ἐσεῖς στὴν κοσμάρα σας. Κατεβεῖτε ἀπὸ τὶς καρέκλες σας κι ἀπὸ τοὺς θρόνους σας. Ἐδῶ ἔξω, ἐδῶ που φτύνετε ὅταν κυττᾶτε, ἐδῶ εἶναι ἡ πραγματικὴ ζωή. Κι ἐδῶ ἔχετε σπείρει τὴν καταστροφή. Κι αὐτὸ θεωρεῖται Ὕβρις. Καὶ ἡ Ὕβρις, τὸ εἴπαμε, ἐπισύρει ΠΑΝΤΑ τὴν Νέμεσιν! 
 Υ.Γ. 6. Ἄν τὲ τώρα νὰ σᾶς πῶ ἀγαπητοί φίλοι κι ἀναγνῶστες  ἕνα  μεγάλο μυστικὸ προπαγάνδας. Στήν ἀρχὴ παρουσιάζεται μία καταγγελία. Πέφτουν ὅλοι ἐξοργισμένοι νὰ φωνάξουν, νὰ βρίσουν, νὰ ἀπειλήσουν. Κι ἐν ᾦ ὅλο αὐτὸ εὑρίσκεται στὸν κολοφώνα τῆς …δόξης του, ἐκεῖ βγαίνει κάποιος, ἤ κάποιοι, πρὸ κειμένου νὰ τὸ ἀνασκευάσουν καὶ νὰ τὸ καταρρίψουν. Συνήθως μάλλιστα, ὁ λόγος τῶν δευτέρων, αὐτῶν ποὺ σπεύδουν νὰ «ἀποκαταστήσουν» τὴν «ζημιά», εἶναι περισσότερο συγκροτημένος κι ἐπίσημος. Κι ἐκεῖ ἀρχίζουν οἱ ἀμφιβολίες τῶν ἀναγνωστῶν. «Βρέ λές;» «Βρέ μέ κορόιδεψαν»; «Βρέ μᾶς τήν ἔφεραν»; Ἀπὸ τότε καὶ μετὰ οἱ ὅποιες ἀντιδράσεις τῶν ἀναγνωστῶν, πολιτῶν, ὑπηκόων παύουν. Τελείωσαν .Ὑπερισχύει ἡ ἀμφιβολία. Κι ἐπεὶ δὴ δὲν εἶναι τώρα ἐποχὲς γιὰ νὰ ἐκτιθέμεθα, καλλίτερα νὰ τὸ ἀφήσουμε στοὺς ….«εἰδικοὺς» τοῦ εἴδους. Πάντως ὁ σκοπός τους ἐπετεύχθη! Κι ἐμεῖς ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἀνεχόμαστε κάθε τους ἀλλοίωσιν, δίχως νὰ βγάλουμε ἄχνα. Μὲ τὶς ὑγεῖες μας!

Ἡ διαμαρτυρία τους:

Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες μιας μαζικής επίθεσης εναντίον του νέου σχολικού εγχειριδίου γραμματικής για το δημοτικό σχολείο, με τον τίτλο «Γραμματική Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού» (το οποίο διανέμεται στα σχολεία της χώρας από τον Νοέμβριο του 2011), και των συγγραφέων του. Με αστραπιαία ταχύτητα εκατοντάδες ιστότοποι στο διαδίκτυο έσπευσαν να αναπαραγάγουν και να διαδώσουν ένα κείμενο πολεμικής το οποίο υπογράφεται από την κ. Μαρία Χρυσού, δασκάλα στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Ραφήνας, και αναρτήθηκε την 28η Ιουνίου 2012 στον ιστότοπο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αλέξανδρος Δελμούζος» [http://www.syllogosdelmouzos.gr/index.php/2011-12-19-06-58-25/572-1].
Στο κείμενο αυτό, με τον τίτλο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να μείνει ανέπαφη» η κ. Χρυσού κατηγορεί τους συγγραφείς του εγχειριδίου ότι καταργούν από την ελληνική γλώσσα τα φωνήεντα ήτα, ύψιλον και ωμέγα, καθώς και τα σύμφωνα ξι και ψι, ενώ προσθέτουν τον (κατά τη γνώμη της) «δίφθογγο» ου καθώς και τα δίψηφα μπ, ντ και γκ. Υποστηρίζει επίσης ότι η επιλογή αυτή αποτελεί απόκλιση από την «προγενέστερη γραμματική του Μαν. Τριανταφυλλίδη» καθώς συνιστά «αλλαγή της κλασσικής γραμματικής σε φωνητική γραμματική». Υποθέτει ότι είτε το βιβλίο αυτό «εκδόθηκε χωρίς τον ενδελεχή έλεγχο, και ως εκ τούτου, εκ παραδρομής δημοσιοποιήθηκε κάποια πρόταση κάποιου ανθέλληνα φιλόλογου» είτε στο εγχειρίδιο «εσκεμμένα [..] πάρθηκε η απόφαση ενός ακόμα βιασμού της ελληνικής γλώσσας». Κλείνει μάλιστα το άρθρο της συνδέοντας, δίχως αιτιολόγηση, την υποτιθέμενη αφαίρεση γραμμάτων από την ελληνική γλώσσα με την «εθνική εξολόθρευση», την προσπάθεια μερικών «να θυσιάσουμε την γλώσσα μας για να μοιάσουμε στους Δυτικούς, για να γίνουμε αρεστοί από αυτούς» και προσθέτοντας ότι η χρήση του μονοτονικού συστήματος γραφής «έφερε την δυσλεξία στην πρώτη θέση των μαθησιακών δυσκολιών, εξαιτίας της ελλείψεως βασικών κανόνων γραμματικής και τονισμού». Υποστηρίζει, τέλος, ότι τα φωνήεντα «ενυπάρχουν στο DNA μας από την αρχή της υπάρξεως μας στον πλανήτη» και ότι «το κάθε γράμμα μας έχει την βαρύτητά του, ο κάθε φθόγγος έχει την μουσικότητα του, και ο κάθε τόνος είχε την αξία του».
Αρχικά, ως επιστημονική κοινότητα αποφασίσαμε να μην αντιδράσουμε, καθώς εκλάβαμε το παραπάνω κείμενο ως ένα από τα συνήθη διαδικτυακά ευτράπελα. Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι το άρθρο ήταν γνήσιο και ότι μια δασκάλα σε ελληνικό σχολείο θα παρανοούσε βασικούς κανόνες της γραμματικής της Νέας Ελληνικής. Πολύ δε περισσότερο, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι η παρανόηση αυτή θα κατέληγε σε τέτοια σφοδρή επίθεση.
Γρήγορα, όμως, παρατηρήσαμε ότι το κείμενο άρχισε να αναδημοσιεύεται σε πολυάριθμους ιστοτόπους, διανθισμένο με πληθώρα ανακριβειών, όπως το ψεύδος ότι ο Σύλλογος «Αλέξανδρος Δελμούζος» διεξάγει ψηφοφορία με σκοπό την απόσυρση του εγχειριδίου γραμματικής και ότι τάχα το κείμενο της κ. Χρυσού αποτελεί κείμενο διαμαρτυρίας του ίδιου του Συλλόγου. Προς τιμήν του ο Σύλλογος έσπευσε να διαψεύσει τις ανακρίβειες αυτές (στις 4 Ιουλίου 2012,http://www.syllogosdelmouzos.gr/index.php/2011-12-11-10-32-12/2011-12-11-10-39-57/584-q-q), οι οποίες όμως αναπαράγονται ακόμα από την πλειονότητα των ιστοτόπων που αναδημοσιεύουν το κείμενο της κ. Χρυσού.
Το ζήτημα που έχει προκύψει είναι ανησυχητικό για δύο λόγους:
(α) Γιατί αποπροσανατολίζει δασκάλους, γονείς και μαθητές, με τους πιο ψύχραιμους εκ των οποίων να μη γνωρίζουν πλέον τι πρέπει να διδάξουν ή τι απ’ όσα έχουν διδαχθεί ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
(β) Γιατί είναι ανησυχητικό με πόση ευκολία και ταχύτητα διαδόθηκε το άρθρο αυτό και πως έσπευσαν τόσοι συμπολίτες μας να το πιστέψουν άκριτα φτάνοντας να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για το υποτιθέμενο έγκλημα εναντίον της γλώσσας μας. Κάποιοι πίστεψαν στα σοβαρά ότι το σχολικό εγχειρίδιο της γραμματικής δεν περιλαμβάνει τα γράμματα ύψιλον, ωμέγα, ήτα κ.τ.λ. Άλλοι πήραν τοις μετρητοίς την απειλή ότι το νέο σχολικό εγχειρίδιο αλλάζει την ιστορική ορθογραφία της Ελληνικής σε «φωνητική ορθογραφία». Άλλοι έσπευσαν να δηλώσουν ότι είτε θα απαγορεύσουν στα παιδιά τους να παραλάβουν το εγχειρίδιο είτε θα το κάψουν είτε δεν θα στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο! Ορισμένοι προσπάθησαν να εξηγήσουν τα αυτονόητα αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η συκοφαντική επίθεση κατά του βιβλίου συνεχίστηκε και μάλιστα διογκώθηκε καθώς οι ανυπόστατες κατηγορίες της κ. Χρυσού αναδημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες πανελλαδικής κυκλοφορίας, ενώ ήδη αποτελούν αντικείμενο συζήτησης σε τηλεοπτικά δίκτυα.
Ως γλωσσολόγοι, επιστημονικά ειδικότεροι και αρμοδιότεροι για τα ζητήματα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, και ως πανεπιστημιακοί δάσκαλοι οφείλουμε να πάρουμε θέση και να εξηγήσουμε γιατί οι κατηγορίες τις οποίες εξαπολύει η κ. Χρυσού κατά των συγγραφέων του εγχειριδίου «Γραμματική Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού» είναι παντελώς εσφαλμένες και ανυπόστατες. Η πρωτοβουλία μας αυτή δεν έχει συντεχνιακό χαρακτήρα αλλά τη θεωρήσαμε επιβεβλημένη, όταν μια επιστημονικά ανυπόστατη καταγγελία μετατρέπεται τόσο άκριτα σε επιστημονικό μανιφέστο και οδηγεί χιλιάδες συμπατριώτες μας σε παράλογα συμπεράσματα. Είναι τραγικό το ότι πολυάριθμοι επιμελητές ιστοτόπων αλλά και δημοσιογράφοι των Μ.Μ.Ε. έσπευσαν να αναπαραγάγουν μία φήμη, ενδεχομένως γοητευμένοι από την τρομολαγνική της παρουσίαση και τα προσδοκώμενα οφέλη ακρόασης, τηλεθέασης και ανάγνωσης.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η αλήθεια για τα καταγγελλόμενα, σύμφωνα με τις επιστημονικές αρχές της γλωσσολογίας:
Α) Η συντάκτρια του κειμένου με τον τίτλο «Η ελληνική γλώσσα πρέπει να μείνει ανέπαφη» συγχέει τους φθόγγους (τους γλωσσικούς ήχους με τους οποίους εκφωνούνται/προφέρονται οι λέξεις στις διάφορες γλώσσες του κόσμου) με τα γράμματα (τα γραπτά σύμβολα που αναπαριστούν τους φθόγγους στον γραπτό λόγο). Δεν παρατηρεί, λοιπόν, ότι στη σελ. 36 της γραμματικής εμφανίζονται οι φθόγγοι της Ελληνικής γλώσσας (ή, για να είμαστε ακριβείς, τα φωνήματά της, βλ. υποσ. 1 σελ. 34 του βιβλίου) και όχι τα γράμματά της (το αλφάβητό της). Επομένως, τα [α], [ε], [ι], [ο], [ου], εντός αγκυλών και με σαφώς διακριτή γραμματοσειρά (όπως οι συγγραφείς του εγχειριδίου ρητά δηλώνουν στην υποσ. 2 της σελ. 34, πράγμα που φαίνεται, τουλάχιστον, να παραβλέπει η συντάκτρια του άρθρου) είναι οι πέντε φωνηεντικοί φθόγγοι της Νέας Ελληνικής, τα πέντε φωνήεντα της γλώσσας, δηλαδή, καθώς ο όρος φωνήεν είναι όρος που αποδίδεται σε στοιχεία του προφορικού λόγου (τους φθόγγους) και όχι στα γράμματα. Η αναγνώριση των 5 αυτών φωνηέντων ως των μοναδικών φωνηέντων της Νέας Ελληνικής βεβαίως και δεν αποτελεί καινοτομία της νέας γραμματικής, αντίθετα με όσα υποστηρίζει η κ. Χρυσού. Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζει και η μεγάλη γραμματική Τριανταφυλλίδη από το 1941 αλλά και οι σχολικές γραμματικές Τριανταφυλλίδη και Τσολάκη (απλώς στις σχολικές δεν δηλώνεται ρητά ο αριθμός των φωνηεντικών φθόγγων, συνάγεται όμως από τους ορισμούς). Τα ίδια 5 φωνήεντα αναγνωρίζουν ως φωνήεντα της Νέας Ελληνικής οι ειδικοί γλωσσολόγοι, και ιδιαίτερα οι φωνητικοί και φωνολόγοι, που μελετούν τη Νέα Ελληνική. Επομένως, είναι σαφές ότι το σύμβολο [ο] για τους συγγραφείς του βιβλίου είναι ο φθόγγος που στην Νέα Ελληνική γράφεται με τα γράμματα όμικρον ή ωμέγα. Το σύμβολο [ου] στη σελίδα 36 είναι ο φθόγγος ο οποίος στη γραφή αναπαρίσταται με τον συνδυασμό των γραμμάτων όμικρον και ύψιλον. Το ίδιο ισχύει και για τα σύμφωνα. Το γράμμα «ξ» δεν παριστάνει έναν μόνο φθόγγο, αλλά το συμφωνικό σύμπλεγμα δύο φθόγγων, του [κ] και του [σ], γι’ αυτό και οι συγγραφείς δεν συμπεριέλαβαν το σημάδι [ξ] στη «χαρτοσακούλα» της σελ. 36. Αντίστροφα, ο συνδυασμός των γραμμάτων «μι» και «πι» στην Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται για να αποδώσει έναν και μόνο φθόγγο, τον φθόγγο [μπ]. Το ίδιο ισχύει και για τους φθόγγους [ντ], [γκ], καθένας από τους οποίους αποδίδεται με δίψηφο γράφημα στον γραπτό λόγο.
Β) Στο άρθρο εσφαλμένα και παραπλανητικά υποστηρίζεται ότι «τα φωνήεντα η, υ, ω έχουν καταργηθεί». Τα γράμματα της γλώσσας μας παρουσιάζονται στην υποενότητα «3.2. Γράμματα». Στη σελ. 39 παρουσιάζεται το αλφάβητο ενώ η αντιστοιχία φθόγγων γραμμάτων δίνεται στον πίνακα της σελ. 40. Εκεί βλέπουμε ότι τα πέντε (5) φωνήεντα, οι φθόγγοι [α], [ε], [ι], [ο], [ου] αποδίδονται στον γραπτό λόγο με τα γνωστά μας επτά (7) γράμματα, το άλφα, το έψιλον, τοήτα, το γιώτα, το ύψιλον, το όμικρον και το ωμέγα (και τους συνδυασμούς τους). Αντίστοιχα, βλέπουμε και τα γράμματα που αναπαριστούν τα σύμφωνα της Νέας Ελληνικής. Απολύτως τίποτα το διαφορετικό απ’ αυτά ακριβώς που υπήρχαν και στις παλιότερες σχολικές γραμματικές, εκτός από το ότι οι συγγραφείς, πολύ ορθά, δεν ονομάζουν και τα γράμματα σύμφωνα και φωνήεντα. Ωστόσο, κανένα γράμμα δεν λείπει και καμία προτροπή για φωνητική ορθογραφία δεν γίνεται προς τους χρήστες του εγχειριδίου. Μάλιστα οποιοσδήποτε ξεφυλλίσει το βιβλίο θα δει ότι από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του ακολουθείται κατά γράμμα (αν μας επιτρέπεται το λογοπαίγνιο…) η παραδοσιακή ιστορική ορθογραφία. Από το εγχειρίδιο δεν λείπει κανένα ήτα, κανένα ύψιλον, κανένα ξι, κανένα ωμέγα. Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να φοβόμαστε.
Γ) Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι σε αναπαραγωγές του άρθρου της κ. Χρυσού στο διαδίκτυο απομονώνεται επιλεκτικά από τις προηγούμενες και τις επόμενες σελίδες η σελίδα 36 του βιβλίου, όπου γίνεται η παρουσίαση των φθόγγων, με σκοπό να δημιουργηθεί η παραπλανητική εντύπωση ότι τα απεικονιζόμενα σύμβολα στις δύο «χαρτοσακούλες» του σκίτσου είναι γράμματα και, επομένως, ότι τα ήτα, ωμέγα, γιώτα, ξι και ψι έχουν καταργηθεί από το ελληνικό αλφάβητο. Οι εν λόγω αναδημοσιεύσεις αποσιωπούν το γεγονός ότι η σελίδα αυτή ανήκει στην υποενότητα «3.1. Φθόγγοι» και ότι στις προηγούμενες σελίδες οι συγγραφείς ρητά εξηγούν ότι τα στοιχεία μέσα στις αγκύλες είναι φθόγγοι (δηλαδή ήχοι) και όχι γράμματα. Συνεπώς, η εκστρατεία αυτή για την παραπληροφόρηση και τρομοκράτηση δασκάλων, γονέων και μαθητών βασίζεται σε χαλκευμένα στοιχεία.
Δ) Θα μπορούσαμε να επεκταθούμε περισσότερο και να εξηγήσουμε ότι η διάκριση των συμφώνων (των λεγόμενων συμφωνικών φθόγγων) σε τριβόμενα, κλειστά κ.τ.λ. είναι διάκριση κατά τον τρόπο άρθρωσης και, επομένως, ριζικά διαφορετική από τη διάκριση κατά τον τόπο ή το σημείο άρθρωσης, η οποία μάς δίνει κατηγορίες όπως «οδοντικά», «χειλοδοντικά» κ.τ.λ. και –επομένως– η ειρωνική παρατήρηση της κ. Χρυσού στη σελ. 6 του άρθρου «Τα χειλικά, οδοντικά και λαρυγγικά σύμφωνα ενώθηκαν, ανακατεύθηκαν και ξαναχωρίστηκαν όπως βόλευε τους συγγραφείς σε τριβόμενα και κλειστά!» φανερώνει και πάλι παρανόηση για βασικές αρχές της γλωσσολογίας που διδάσκονται σε όλα τα παιδαγωγικά και φιλολογικά τμήματα των πανεπιστημίων. Επίσης, θα μπορούσαμε να διατυπώσουμε σειρά επιστημονικών επιχειρημάτων που αποδεικνύουν ότι οι γλωσσικοί μύθοι τους οποίους δείχνει να προσυπογράφει η συντάκτρια του κειμένου (περί δυσλεξίας λόγω μονοτονικού, περί μουσικότητας των φθόγγων, περί της Ελληνικής ως μη συμβατικής γλώσσας, περί της Ελληνικής ως αρχαιότερης γλώσσας όλων των λαών του κόσμου κ.ά.) δεν είναι παρά εθνικά επικίνδυνοι μύθοι που δεν ευσταθούν επιστημονικά.
Δεν θα σχολιάσουμε καν τις θέσεις της συντάκτριας του κειμένου περί κινδύνων που διατρέχει η Ελληνική από την απώλεια της ετυμολογίας λόγω της χρήσης της φωνητικής ορθογραφίας. Κανείς δεν υποστήριξε τη χρήση της φωνητικής ορθογραφίας ούτε την απλοποίηση της ιστορικής ορθογραφίας στο συγκεκριμένο εγχειρίδιο. Η παρουσίαση των φθόγγων στη νέα σχολική γραμματική δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί κατά κανένα τρόπο ως προτροπή σε αλλαγή του αλφαβήτου, καθώς το αλφάβητο παρουσιάζεται αυτούσιο και με αναλυτικό τρόπο. Η δε παρουσίαση των φθόγγων στη γραμματική δεν συνιστά καινοτομία• τους φθόγγους τους παρουσίαζαν (ξεκινούσαν μάλιστα από αυτούς και μετά πήγαιναν στα γράμματα) και οι προηγούμενες σχολικές γραμματικές. Οι κατηγορίες, λοιπόν, θεωρούμε ότι είναι παντελώς αβάσιμες και ίσως σκόπιμα κινδυνολογικές και διχαστικές σε μια δύσκολη χρονική συγκυρία για τη χώρα μας και τον λαό της. 
*******
Για τους παραπάνω λόγους, ως ειδικοί επιστήμονες στον τομέα της γλωσσολογίας και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι
Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν μια εκπαιδευτικός που δεν παραδέχεται στοιχειώδεις αρχές της γλωσσικής επιστήμης, όπως είναι η διαφορά μεταξύ ήχων και γραμμάτων, βασιζόμενη σε παρανοήσεις και αβάσιμα συμπεράσματα να αμφισβητεί την εγκυρότητα ενός διδακτικού εγχειριδίου, που έχει εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας και αποτελεί έργο ειδικών επιστημόνων και το οποίο, ως δασκάλα, καλείται να διδάξει.
Θεωρούμε θλιβερό το γεγονός ότι ένα άρθρο με τόσο φτωχά, εσφαλμένα και αντιεπιστημονικά επιχειρήματα αναπαράγεται και να διαδίδεται άκριτα στο διαδίκτυο και στα Μ.Μ.Ε. και αναγορεύεται σε μείζον θέμα συζήτησης.
Επιβεβαιώνουμε την πέραν πάσης αμφιβολίας επιστημονικά ορθή παρουσίαση των φωνηέντων της Νέας Ελληνικής στο νέο εγχειρίδιο. Ναι, κανένας γλωσσολόγος δεν αμφιβάλλει ότι η Νέα Ελληνική έχει 5 φωνήεντα, τους φθόγγους [α], [ε], [ι], [ο], [ου], οι οποίοι στον γραπτό λόγοαναπαρίστανται με τα επτά γράμματα της αλφαβήτου άλφα, έψιλον, ήτα, γιώτα, ύψιλον, όμικρον, ωμέγα και τους συνδυασμούς των γραμμάτων αυτών ως διψήφων.
Καταδικάζουμε την ανάρμοστη στοχοποίηση και διαπόμπευση των συναδέλφων στο διαδίκτυο και την κατασυκοφάντηση του επιστημονικού τους έργου με ανυπόστατες κατηγορίες.
Ζητάμε, όπως γίνεται σε κάθε πολιτισμένη χώρα, η κρίση ενός επιστημονικού έργου ή μιας επιστημονικής άποψης ή ενός επιστημονικού ζητήματος να γίνεται με βάση τεκμηριωμένες μεθόδους και αληθή επιχειρήματα από τους ειδικούς στην οικεία επιστήμη. Έτσι λοιπόν, όπως για μια ασθένεια συμβουλευόμαστε τον «γιατρό», για τον σεισμό τον «σεισμολόγο», για ένα νομικό ζήτημα τον «δικηγόρο», για μια γεωργική καλλιέργεια τον «γεωπόνο», για ζητήματα γλώσσας και γλωσσικής εκπαίδευσης, παρά το γλωσσικό μας αισθητήριο, είναι σκόπιμο να συμβουλευόμαστε τον «γλωσσολόγο».
Υπογραφές1. Ελένη Αγαθοπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
2. Γεωργία Αγγουράκη, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κύπρου
3. Αγγελική Αθανασιάδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
4. Άρτεμις Αλεξιάδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Στουτγκάρδης
5. Θεοδώρα Αλεξοπούλου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστημίου Cambridge
6. Έλενα Αναγνωστοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης
7. Άννα Αναστασιάδη-Συμεωνίδη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
8. Γιώργος Ανδρουλάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
9. Γιάννης Ανδρουτσόπουλος, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αμβούργου
10. Ελένη Αντωνοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
11. Σπύρος Αρμοστή, γλωσσολόγος, Ερευνητής Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου
12. Αργύρης Αρχάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
13. Ευγενία Βασιλάκη, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
14. Σοφία Βασιλάκη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια INALCO
15. Σπυριδούλα Βαρλοκώστα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
16. Ιωάννης Βελούδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
17. Ράνια Βοσκάκη, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
18. Ζωή Γαβριηλίδου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δ.Π.Θ.
19. Ιωάννης Γαλαντόμος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισμό) Πανεπιστημίου Αιγαίου
20. Θανάσης Γεωργακόπουλος, γλωσσολόγος, Επισκέπτης Ερευνητής Humboldt Universität
21. Έφη Γεωργαλά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστημίου Γενεύης
22. Μαριάνθη Γεωργαλλίδου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
23. Γεώργιος Γιαννάκης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
24. Αναστασία Γιαννακίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Σικάγο
25. Γιαννούλα Γιαννουλοπούλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
26. Διονύσης Γούτσος, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
27. Έλενα Γρίβα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
28. Ρέα Δελβερούδη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
29. Βασιλική Δενδρινού, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
30. Ελεωνόρα Δημελά, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Πανεπιστημίου Πατρών
31. Μαρία Δημητρακοπούλου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας
32. Πέτρος Διατσέντος, γλωσσολόγος, Ερευνητής ATER, Πανεπιστήμιο Στρασβούργου
33. Αγγελική Ευθυμίου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Δ.Π.Θ.
34. David Holton, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Cambridge
35. Ειρήνη Θεοδωροπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Qatar
36. Μαρία Θεοδωροπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
37. Ευαγγελία Θωμαδάκη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δ.Π.Θ.
38. Δήμητρα Θεοφανοπούλου-Κοντού, γλωσσολόγος, Ομότιμη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
39. Μαρία Ιακώβου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
40. Σαβίνα Ιατρίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια M.I.T.
41. Brian D. Joseph, γλωσσολόγος, Διακεκριμένος Καθηγητής, The Ohio State University
42. Εύβοια Καϊναδά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Διδάσκουσα Τ.Ε.Ι. Πατρών
43. Μάρω Κακριδή-Φερράρι, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
44. Αλέξης Καλοκαιρινός, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης
45. Κωνσταντίνος Κακαρίκος, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Ε.Κ.Π.Α.
46. Σταύρος Καμαρούδης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
47. Κώστας Κανάκης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου
48. Ιωάννα Κάππα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης
49. Ελένη Καραντζόλα, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
50. Πέτρος Καρατσαρέας, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Πανεπιστημίου Cambridge
51. Ρεγγίνα Καρούσου-Φωκά, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Cambridge
52. Μαριλένα Καρυολαίμου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κύπρου
53. Δήμητρα Κατή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
54. Γεωργία Κατσιμαλή, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης
55. Μαριάννα Κατσογιάννου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κύπρου
56. Γεωργία Κατσούδα, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Γ΄, Ακαδημία Αθηνών
57. Αξιώτης Κεχαγιάς, γλωσσολόγος, Διδάκτορας/Ερευνητής University College London
58. Μαριάννα Κονδύλη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών
59. Βάλια Κορδώνη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Saarland
60. Σταυρούλα Κούστα, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Πανεπιστημίου Cambridge
61. Ελίζα Κουτούπη-Κητή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
62. Δημήτριος Κουτσογιάννης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
63. Σταματία Κουτσουλέλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
64. Δήμητρα Λαζαρίδου-Χατζηγώγα, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Queen Mary University of London
65. Σοφία Λαμπροπούλου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Λίβερπουλ
66. Χρυσούλα Λασκαράτου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
67. Άγγελος Λέγγερης, γλωσσολόγος, Ερευνητής Α.Π.Θ.
68. Winfried Lechner, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
69. Μαρίκα Λεκάκου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
70. Peter Mackridge, γλωσσολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Οξφόρδης
71. Μαριάνθη Μακρή-Τσιλιπάκου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
72. Χριστίνα Μανουηλίδου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Πατρών
73. Θεόδωρος Μαρίνης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Reading
74. Γεώργιος Μαρκόπουλος, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
75. Θοδωρής Μαρκόπουλος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισμό) Πανεπιστημίου Πατρών
76. Βασιλική Μάρκου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Κ.Ε.Γ.
77. Σοφία Μαρμαρίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
78. Μαρία Μαστροπαύλου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
79. Δημήτρης Μαυρέας, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Γλωσσολογίας Ε.Κ.Π.Α.
80. Δήμητρα Μελισσαροπούλου, γλωσσολόγος, Διδάσκουσα Πανεπιστημίου Πατρών & Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου
81. Jason Merchant, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Σικάγο
82. Γιώργος Μικρός, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
83. Δημήτρης Μιχελιουδάκης, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Πανεπιστημίου Cambridge
84. Αμαλία Μόζερ, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
85. Σπύρος Μοσχονάς, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
86. Ευδοκία Μπαλάση, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
87. Μαρία Μπαλτατζάνη, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
88. Σπυριδούλα Μπέλλα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
89. Θεόδωρος Μωυσιάδης, γλωσσολόγος, Ερευνητής, Κέντρο Λεξικολογίας
90. Tώνια Νενοπούλου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια, Α.Π.Θ.
91. Βασιλική Νικηφορίδου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
92. Κατερίνα Νικολαΐδου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
93. Καλομοίρα Νικολού, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισμό) Πανεπιστημίου Αιγαίου
94. Κώστας Δ. Ντίνας, γλωσσολόγος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
95. Γιώργος Ι. Ξυδόπουλος, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
96. Δέσποινα Παπαδοπούλου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
97. Δημήτρης Παπαζαχαρίου, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
98. Γεώργιος Παπαναστασίου, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Α.Π.Θ. & Διευθυντής του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Σπουδών
99. Φοίβος Παναγιωτίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Κύπρου
100. Άννα Παναγιώτου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κύπρου
101. Ελένη Παναρέτου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
102. Νίκος Παντελίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
103. Ευάγγελος Β. Πετρούνιας, γλωσσολόγος, Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.
104. Περικλής Πολίτης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής, Α.Π.Θ.
105. Απόστολος Πούλιος, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Α.Π.Θ.
106. Μαρία Πουλοπούλου, γλωσσολόγος, Ε.Ε.ΔΙ.Π. Πανεπιστημίου Κρήτης
107. Όλγα Προφίλη, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Πανεπιστημίου της Grenoble
108. Αγγελική Ράλλη, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών
109. Ανθή Ρεβυθιάδου, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
110. Άννα Ρούσσου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών
111. Ειρήνη Σανουδάκη, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Πανεπιστημίου Bangor
112. Σωτηρία Σβώρου, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια San Jose State University
113. Ευστάθιος Σελίμης, γλωσσολόγος, Επιστ. Συνεργάτης ΑΤΕΙ Καλαμάτας, Διδάσκων Ε.Κ.Π.Α. & Ερευνητής Κ.Ε.Γ.
114. Μαρία Σηφιανού, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α
115. Γιώργος Σπαθάς, γλωσσολόγος, Ερευνητής Πανεπιστημίου Στουτγκάρδης
116. Βασίλειος Σπυρόπουλος, γλωσσολόγος, Λέκτορας Ε.Κ.Π.Α.
117. Αναστασία Στάμου, γλωσσολόγος, Λέκτορας Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
118. Άννα Σφακιανάκη, γλωσσολόγος, Διδάκτορας Α.Π.Θ.
119. Αλέξανδρος Τάντος, γλωσσολόγος, Λέκτορας (υπό διορισμό) Α.Π.Θ.
120. Μαρίνα Τερκουράφη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Illinois at Urbana-Champaign
121. Αρχόντω Τερζή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Τ.Ε.Ι. Πάτρας
122. Μαρίνα Τζακώστα, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Κρήτης
123. Δήμητρα Τζανιδάκη-Kreps, γλωσσολόγος, Διδάσκουσα Πανεπιστημίου Reading
124. Νίνα Τοπιντζή, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Λειψίας
125. Αναστάσιος Τσαγγαλίδης, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Α.Π.Θ.
126. Ιάνθη Μαρία Τσιμπλή, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ.
127. Σταυρούλα Τσιπλάκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ανοικτού Πανεπιστημίου Κύπρου
128. Αγγελική Τσόκογλου, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
129. Συμεών Τσολακίδης, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Frederick
130. Γιώργος Τσούλας, γλωσσολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστήμιου York
131. Σάββας Τσοχατζίδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
132. Κατερίνα Φραντζή, γλωσσολόγος, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
133. Γεωργία Φωτιάδου, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Α.Π.Θ.
134. Ανθή Χαϊδά, γλωσσολόγος, Ερευνήτρια Ε.Κ.Π.Α.
135. Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
136. Σωφρόνης Χατζησαββίδης, γλωσσολόγος, Καθηγητής Α.Π.Θ.
137. Δέσποινα Χειλά-Μαρκοπούλου, γλωσσολόγος, Ομότιμη Καθηγήτρια Ε.Κ.Π.Α.
138. Μαρία Χονδρογιάννη, γλωσσολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Westminster
139. Μάριος Χρύσου, γλωσσολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.
140. Αγγελική Ψάλτου-Joycey, γλωσσολόγος, Καθηγήτρια Α.Π.Θ. & Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρίας Εφαρμοσμένης Γλωσσολογίας (πηγή)
Κουράστηκα νὰ διαβάζω ὀνόματα! Βρὲ τοὺς «γλωσσολόγους»!!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου